23 nov 2017
Deel:

De 'Geesten aan Tafel' van het samengestelde gezin

Niemand begint een stiefgezin met een schone lei. Kinderen moeten in zekere zin afscheid nemen van een van hun ouders en volwassenen van hun leven zoals het was of van een voorbije relatie. Deze onzichtbare psychische banden worden ook wel de 'Geesten aan Tafel' genoemd. Deze onzichtbare banden roepen sterke emoties als liefde, trouw, schuldgevoel en angst op en kunnen een stiefgezin ontwrichten.
 
Eén van taken van een stiefgezin is het aanbrengen van een scheiding met het vorige gezin. Dit lijkt op het losmakingsproces dat jonge mensen doormaken als zij zelfstandig worden en zich losmaken van de gewoonten en attitudes die in hun jeugd zijn gevormd in het ouderlijk gezin. Op vergelijkbare wijze moet een nieuw samengestelde gezin zich gaan afscheiden van het oorspronkelijke kerngezin. Dit zijn in het huis van elk stiefgezin de 'Geesten aan Tafel’.
 
Deze geesten kunnen zich manifesteren in het gedrag van een kind ten opzichte van de nieuwe stiefouder, in financiële kwesties of juridische conflicten en in patronen die in het kerngezin zijn gevormd. 

Het verjagen van de geesten is een grote uitdaging in een tweede relatie. Dit afscheiden van de vorige relatie is echter van belang voor het welslagen van een stiefgezin en begint met het aandachtig luisteren naar het verhaal van de ander.

Het omgaan met oude geesten is voor veel nieuwe partners moeilijk, maar het benoemen en (her)kennen van elkaars geschiedenis maakt het voor de ene partner mogelijk te begrijpen welke betekenis een oude geest voor de andere had. Zo kunnen oude geesten langzaamaan plaats maken voor nieuwe en eigen inzichten, normen en waarden van nieuwe partners voor hun nieuwe gezin.
 
Caroline Eggermont
orthopedagoog-mediator
De Familiezaak Deventer e.o
 


Delen van dit artikel kan middels de knoppen hier onder: