26 jan 2019
Deel:

De kracht van het beeld

Als MfN mediator wordt je geacht je voortdurend te blijven scholen. Afgelopen jaar maakte ik de keuze om mijzelf verder te bekwamen in het “werken met poppetjes”. In mediation en met name in kindgesprekken was ik al gewend om (systemisch) met materiaal te werken en de training ‘Taal zonder grenzen’ van Annette Kurpershoek gaf daaraan een waardevolle impuls.
 
De methodiek “Een taal erbij” werd ontwikkeld door Marleen Diekmann (1947-2007). Zij werd daartoe geïnspireerd door het contextuele gedachtegoed van kinderpsychiater I. Nagy.  Via het zogenoemde ‘werken met poppetjes’ wordt zichtbaar wat de mensen en de feiten zijn die er voor een kind toe doen. Maar ook hoe het kind met lastige omstandigheden - zoals de scheiding van zijn ouders - omgaat. Anders dan een contextueel psychotherapeut gebruik ik de methodiek niet therapeutisch. Het basismateriaal leent zich voor mij - als mediator / bijzondere curator - wel goed om cliënten hun familierelaties en levensgebeurtenissen in kaart te laten brengen.
 
Doordat het kind/de ouder zelf de poppetjes kiest en ook bepaalt waar zij gaan en staan, heeft hij/zij zelf de regie over het gesprek. Het manoeuvreren met het materiaal werkt op zichzelf vertragend en daarmee ook verdiepend. Juist voor kinderen kan het heel belastend zijn om pijnlijke gebeurtenissen of gevoelens onder woorden te brengen. Het werken met spelmateriaal werkt dan ontspannend. Beeldend (spelend) laten de dingen zich soms makkelijker vertellen. Bovendien geeft het visueel neerzetten van de situatie het kind/de ouder de gelegenheid om met meer afstand naar de eigen situatie te kijken. Onder de indruk van de kracht van het beeld, hielp deze ervaring mij indirect om met meer afstand naar mijn eigen situatie te kijken.
 
Die situatie hield in dat ik - als bijzonder curator/gedragsdeskundige - onlangs een lezing moest c.q. mocht geven voor kinderrechters. Hoe kon ik een brug slaan tussen hun juridische referentiekader en het (psychologische) mijne? Ik besloot te vertrouwen op de kracht van het beeld en maakte talloze foto’s met de poppetjes en het basismateriaal. Zo ontstond een beeldpresentatie, die het onderwerp van mijn lezing inzichtelijk maakte. Uit de positieve waardering die ik van de toehoorders ontving maak ik op dat met name het visualiseren van de problematiek erg heeft bijgedragen aan het  ‘verstaan’ daarvan. Annette, jouw boek ‘Een taal verstaan’ was mijn inspiratiebron, dank je wel!
 
Caroline Eggermont
MfN (familie) mediator
Bijzondere Curator/gedragsdeskundige

De Familiezaak Deventer


Delen van dit artikel kan middels de knoppen hier onder: