7 nov 2019
Deel:

Mag ik verhuizen?

Dit lijkt een vreemde vraag in een vrij land. Toch is het een vraag die er toe kan doen voor gescheiden ouders. Als zij na een scheiding de dagelijkse zorg voor hun kinderen onderling verdelen dan kan een verhuizing van de ene ouder namelijk nogal wat teweeg brengen voor de kinderen en hun contact met de andere ouder. Het valt niet altijd te voorzien, maar soms is er bijvoorbeeld een nieuwe baan die het noodzakelijk maakt te verhuizen naar een andere woonplaats. Echter, ook de woonplaats van opa en oma of van een nieuwe partner kan de wens om te verhuizen legitiem maken. Hoe dan ook, van gescheiden ouders wordt verwacht dat zij een eventuele verhuizing naar een andere woonplaats extra goed doordenken en voorbereiden. Zo mogelijk in goed en tijdig onderling overleg met de andere ouder.

Verhuizen en de band met de andere ouder

Elk mens heeft in principe de vrijheid om ergens anders een gezinsleven of toekomst op te bouwen. Net als elke andere ouder zal de gescheiden ouder daarbij meewegen wat de betekenis van zo’n verhuizing voor kinderen op een bepaalde leeftijd is. Een peuter is bijvoorbeeld sociaal nog niet zo geworteld in zijn omgeving als een tiener van veertien, die schoolgaand is. Zo kan een verhuizing meer of minder ingrijpend zijn voor een kind. De verhuizing kan echter ook ingrijpen in het contact dat het kind met de andere ouder heeft. Zeker als die andere ouder een beduidend aantal dagen per week voor het kind zorgt. Zolang de reistijd tussen de woonplaatsen van de ouders beperkt blijft kan de bestaande zorgverdeling vaak wel worden voortgezet. Als door de afstand het contact van het kind met de andere ouder echter wezenlijk verminderd of veranderd dan is de vraag of de verhuizing de ontwikkeling van hun onderlinge band niet teveel aantast. Ook is de vraag of de betrokken ouders in staat zijn zo'n gevoelig punt met elkaar te bespreken. Als het goed is heeft de verhuizende ouder nagedacht over hoe hij/zij de gevolgen van de verhuizing voor het kind en de andere ouder kan verzachten of compenseren. Al is het maar door stil te staan bij het vervoer of de eventuele extra kosten daarvan na de verhuizing.

Toestemming verhuizing na scheiding

De ouder waarbij de kinderen hun hoofdverblijf hebben en die gezamenlijk met de andere ouder het gezag draagt, moet voor een verhuizing toestemming vragen aan de andere ouder. Als de andere ouder die toestemming niet kan of wil geven dan kan de verhuizende ouder de rechtbank via een verzoekschriftprocedure om ‘vervangende toestemming’ vragen voor de verhuizing. Alle hiervoor genoemde argumenten overziend, overweegt de rechter dan in hoeverre de verhuizing in het belang is van het kind. Hoewel bij die belangenafweging het belang van het kind zwaar weegt kan het toch zijn dat de rechter andere belangen zwaarder laat wegen. Hopelijk hoeft het niet zover te komen en laten ouders zo’n belangrijke beslissing niet over aan de rechter. Vaak biedt de rechter ouders in zo'n geval dan ook aan om gebruik te maken van mediation.

Verhuizen in ouderschapsplan

Sommige ouders uiten hun positieve intenties door bij scheiding in hun ouderschapsplan minutieus vast te leggen dat zij niet of niet ver van elkaar mogen verhuizen. Stel nu dat je bij elkaar was gebleven: had je elkaar dan beloofd om nimmer te verhuizen? Waarschijnlijk niet, want het leven laat zich niet voorspellen en is ook niet zo maakbaar. Waarom zou je zoiets dan bij scheiding wel afspreken en zelfs vastleggen? Als de andere ouder vroeg of laat onverhoopt moet of wil verhuizen dan is het zeer waarschijnlijk het meest in het belang van het kind dat zijn ouders bereid zijn om samen naar een passende oplossing zoeken. En daar staan we als mediator ouders regelmatig in bij.

Caroline Eggermont
MfN-register (familie) mediator

De Familiezaak Deventer


Delen van dit artikel kan middels de knoppen hier onder: